به گزارش تازه نیوز ، درباره ادعای جدید و موهوم شیخ نشین امارات نگاهی به تفاهم نامه 1971 خالی از لطف نیست
این تفاهم نامه که طی آن مالکیت 3 جزیره ایرانی تنب بزرگ ، تنب کوچک و ابوموسی پس از اشغال طولانی مدت آن بوسیله دولت وقت بریتانیا، به ایران بازگردانده شده به امضاء بریتانیا به عنوان قیم امارات رسیده است.
متن کامل تفاهم نامه به شرح زیر است:
مقدمه: ايران و شارجه هيچ كدام از ادعاي خود نسبت به ابوموسي دست بر نداشته و ادعاي طرف ديگر را نيز به رسميت نمی شناسند . بر اين اساس ترتيبات زير اتخاذ می گردد:

    ۱ ـ نیروهای ایرانی وارد جزیره ابوموسی می‌شود. این نیروها مناطقی را که بر روی نقشه پیوست این یادداشت تفاهم مشخص شده تصرف می‌کند.

    ۲ ـ (الف) ـ ایران در این مناطق تحت تصرف صلاحیت‌های کامل دارد و پرچم ایران در آن جا برافراشته خواهد بود.

(ب) ـ شارجه در بقیه مناطق دارای صلاحیت خواهد بود و پرچم شارجه(نه امارات)، (فقط) در بالای پاسگاه پلیس (شارجه) برافراشته می‌شود، بر همان اساسی که به موجب آن پرچم ایران در فراز پایگاه های نظامی ایران در اهتزار خواهد بود.

    ۳ ـ ایران و شارجه عرض دریای سرزمینی جزیره را به میزان «۱۲ مایل دریایی» به رسمیت می شناسند.

    ۴ ـ بهره برداری از منابع نفت ابوموسی و بستر دريا و كف درياي سرزمينی كه توسط شركت نفت و گاز بيوتس طبق قرارداد حاضر كه می بايد مورد قبول ايران باشد، انجام خواهد شد . نيمی از درآمدهای دولتی از نفت

كه از اين پس از بهره برداری فوق حاصل شود، توسط شركت به طور مستقیم به ايران و نيم ديگر به شارجه پرداخت خواهد گرديد.

    ۵ ـ شهروندان ایران و شارجه از حقوق مساوی براي ماهی گيری در دريا برخوردارند.

    ۶ ـ یک موافقت نامه در مورد کمک مالی، میان ایران و شارجه منعقد خواهد شد.
    امضااز طرف بریتای کبیر ویلیام لوس - از طرف ایران...

همچنین قرارداد مساعدت مالی ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ با ورود ایران به ابوموسی جداگانه امضا شد. قرارداد مساعدت مالی سالانه یک و نیم میلیون پوند انگلیس جهت توسعه شارجه را دولت ایران سخاوتمندانه پذیرفت. و سه فقره چک تحویل شیخ خالدداد. این مبلغ هر سال قابل پرداخت بود تا زمانیکه درآمد شارجه به سقف سه میلیون پوند در سال برسد