افتخار ددهبالا با نام هنری مهستی ( متولد ۲۵ آبان ۱۳۲۵ [۱] - وفات ۴ تیر ۱۳۸۶ [۲]) خواننده ایرانی موسیقی سنتی و پاپ و خواهر خوانندهٔ ایرانی هایده است. مادر او اهل گیلان و پدرش اهل تبریز بود.[نیازمند منبع] ددهبالا درزبان ترکی به معنی پدر و فرزند می باشد. از او با نامهایی چون بانوی آواز گلها و دلها یاد میشود.[۲] وی کمی پیش از انقلاب از ایران خارج شد، ابتدا به بریتانیا و سپس برای همیشه به آمریکا رفت و تا زمان مرگ در آن کشور زندگی میکرد. بیشتر آثاری که او پس از انقلاب اجرا کرد در قالب ترانههای پاپ هستند. زندگی مهستی در ۲۵ آبان ۱۳۲۵ در تهران زاده شد. از خوانندگان موسیقی سنتی و پاپ ایرانی است. پرویز یاحقی استعداد خوانندگی او را در نوجوانی کشف کرد. خواهر او هایده نیز یکی از بزرگترین خوانندگان موسیقی پاپ ایران است. هایده از مهستی بزرگتر بود اما مهستی زودتر از خواهر خود پا در وادی هنر گذاشت. وی نام خود را از مهستی گنجوی شاعر ایرانی وام گرفته بود. در سال ۲۰۰۵ میلادی، آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه از وی برای بیش از ۴۰ سال فعالیت در زمینه موسیقی سنتی و پاپ ایرانی تقدیر به عمل آورد.[۳] او در روز دوشنبه چهارم تیرماه سال ۱۳۸۶ خورشیدی، در ساعات اولیه روز (۷:۵۲بامداد) و بر اثر سرطان روده بزرگ در کالیفرنیا درگذشت.[۳] از او بیش از ۳۵ آلبوم برجای مانده است.[۴] دوره خوانندگی
 شروع کار مهستی در سن ۱۷ سالگی برنامه گلها برنامه شماره ۴۲۰ [۵] و با خواندن ترانهای به نام آن که دلم را برده خدایا ساختهٔ بیژن ترقی در سبک موسیقی کلاسیک ایرانی بوده است اما پس از طی زمان و همراه با گرایش عمومی برای موسیقی پاپ به خصوص در دوران پس از انقلاب اسلامی ایران آهنگهایی نیز در این سبک اجرا نمود.[نیازمند منبع] در ابتدا خانواده وی نسبت به آواز خوانی او اظهار بیمیلی میکردند چراکه در آن دوران خوانندگی برای یک زن مناسب تلقی نمیگردید.[نیازمند منبع] زندگی خصوصیروابط خانوادگیمهستی دو بار ازدواج کرد و سرانجام هر دو ازدواج طلاق بود. از ازدواج اول با کورس ناظمیان صاحب دختری به نام سحر است. ازدواج دوم او با بهرام سنندجی صاحب کارخانهٔ کفش بود.[نیازمند منبع] مهستی از تنها دختر خود دو نوه به نامهای ناتاشا و ناتالی دارد.[۶] دوران بیماریمهستی تا حدود چهار سال بیماری خود را از اطلاع عموم مردم پنهان نگاه داشته بود اما تحت شیمی درمانی خفیف قرار گرفته بود. پزشکان به او هشدار داده بودند که در صورت مداوا با دز بالاتر که مورد نیاز شرایط او میباشد، امکان ایجاد مشکل در صدایش وجود خواهد داشت. با این وجود در نوروز ۱۳۸۶ که قرار بود کنسرتی در دبی انجام دهد. به علت ظهور مجدد علایم بیماری، در بیمارستانی در آن شهر بستری شد و فوراً به لس آنجلس بازگشت و در برنامه تلویزیونی در مصاحبه با نادره سالار پور، به همراه دختر برادر خود و پزشک خانوادگی شرکت کرد و اعلام کرد که به بیماری سرطان مبتلا است و باید پرتو درمانی شود. به همین دلیل پس از انجام مداوا به همراه دخترش به شمال کالیفرنیا رفت.[۷]
مرگمهستی پس از انتشار آلبوم موفق «از خدا خواسته» در حالی که مشغول تهیه آلبومی دیگر با همکاری شادمهر عقیلی بود، پس از چهار سال بیماری سرطان روده بزرگ در سنتا روزای کالیفرنیای شمالی در ساعت ۷:۵۲ صبح ۴ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی درگذشت.[۱] مراسم خاکسپاریپیکر وی پس از انتقال از شمال کالیفرنیا، در ساعت ۱۲:۳۰ روز جمعه ۸ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی در گورستان وست وود مورچری در لس آنجلس با رعایت آداب اسلامی، در کنار مزار خواهرش هایده و مادرشان به خاک سپرده شد. هزاران نفر از جمله هنرمندان برجسته ایرانی مقیم خارج از کشور و جمشید دلشاد نخستین شهردار ایرانی در ایالت کالیفرنیا در مراسم خاکسپاری وی شرکت کردند.[۱] آلبومشناسیبا تعداد بسیاری از آهنگسازان ایرانی در سبکهای گوناگون، از پرویز یاحقی و علی تجویدی و اسدالله ملک گرفته تا انوشیروان روحانی، صادق نوجوکی، محمد حیدری، منوچهر چشمآذر و مهرداد آسمانی و با ترانهسرایانی چون بیژن ترقی، تورج نگهبان، لیلا کسری(هدیه)، هما میرافشار، همایون هشیارنژاد، ژاکلین و اردلان سرفراز همکاری داشت. بیشتر کارهای او (در حدود ۶۰ اثر) از جهانبخش پازوکی است. در اواخر عمر و در آلبوم آخر (از خدا خواسته)، با شادمهر عقیلی (آهنگساز و تنظیمکننده) و مریم حیدرزاده (ترانهسرا) همکاری کرد. 
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور ۱۳۹۲ساعت 18:46 توسط محمد تفرشی
|
|
|
||||||||||||||||||||||
